𝖔𝖈𝖚𝖑𝖚𝖘
02.48
Aynaların içinde hapsolmuş melun habis bir ruh (dybbuk). Karşısında ruhuna vurulmuş prangalarla kanlar içinde histerik çığlıklar atan bir fani. Gözlerinden akan yaşların her biri farklı bir anı ve pişmanlık. İntikam yeminleriyle sabah ettiği her gece için kaybettiği bir his, insani duygularından tamamen arınmış biçimde burnundan soluyarak kendisini izliyor. Aynadaki varlık, içine attığı öfkeyi ve kan arzusunu arttırıyor, kesik kollarından akan kanın parkeye düşerken çıkardığı sesten başka hiçbir şey yok.İşlediği günahların ukubetini yaşarken çekiyor. Cennetten kovulmuş bir melek misali sevdiği, değer verdiği herkesin kollarında can verişini izlemiş, son nefesleriyle ciğerlerini doldurmuş. Verdiği sözler ve aldığı intikamlar içindeki ateşi dindirmeye yetmemiş üstüne daha da harlamış, arkasında tonlarca ceset bırakmış her biri faili meçhul.
Bu karanlık şehrin kanla boyanmış çatlak duvarlı binaları arasında umutlarını, hayallerini en önemlisi gençliğini kaybetmiş. Sokaklar artık onu içine hapsetmiş ne bir kaçış yolu var ne öyle bir gayreti. Yarattığı iblis artık zincirleri eline almış bir şekilde yönlendiriyor onu.
Kan evet kan, sudan daha çok iştahlandırıyor onu. Her aklına geldiğinde dişleri kamaşıyor azı dişlerindeki kaşıntı karşı koyulamaz bir açlığa sebep oluyor. Bu gece son kez olduğuna yeminler ederek çıkıyor kapıdan.
Her gece olduğu gibi...
Yorumlar
Yorum Gönder