DEPRESSED

​İçimdeki ceset kasvetli ve karanlık tabutunu tırnaklarıyla kazımaya başladı tekrar, kefenini yırtıp bir kez daha kontrolü eline aldı.

Uğultulu tepelerden gelen yardım çığlıkları beynimin içinde dört dönerken gördüğüm sanrıları gözardı etmeye çalışıyorum. Şeytan devamlı kulağıma MERHAMET YOK HEPSİ ACI ÇEKMELİ diye haykırıyor. Ne kadar dinlememeye çalışsamda, bir yanım her seferinde onu haklı buluyor.

Görüşümde bir sürü mezar taşı var her tarafımı kuzgunlar sarmış, gözlerimi oymak için sıraya girmiş her biri. Bu saatlerde mezarlıklar sessiz olduğu kadar da yarım kalmış hayatlarıyla ilgili hikayeler fısıldayan ruhlarla dolar.

Tüm bedenime dolanmış zehirli sarmaşıklar beni yeraltına doğru çekiyor, toprak ağır ağır derimi çürütmek için büyük bir hevesle bekliyor. Ağaçların arasında dolaşan habis cinler ruhuma lanetler okurken iyice gömülüyorum derinlere.

Azı dişlerinde kurumuş ve pıhtılaşmış kanlarla Malik duruyor karşımda. Kulağıma eğilip hırıltılı sesiyle tek bir şey söylüyor.

Hoşgeldin, tekrar…

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

я живу

𝕮𝖊𝖘𝖊𝖙𝖑𝖊𝖗𝖎 𝖉𝖆𝖓𝖘𝖆 𝖐𝖆𝖑𝖉𝖎𝖗