Kanlı cam parçaları

​      Yarım kalan her şey için bir sigara daha… Zaman zincirlerinden kurtulmuş bir tazı edasıyla kaçıyor, ben ise yakalayamıcağımı bilmeme rağmen kovalamayı bırakmıyorum. Yavaş yavaş tüm gücümü yitiriyorum, bunun fazlasıyla farkındayım ve bunun üstümdeki yükü kaldıramıcağım kadar ağır. Algılarımın ötesinde varlıklarla savaş içindeyim, akan litrelerce kanın zeminde oluşturduğu gölet geleceğin habercisi, ve hiç iyi şeyler görmüyorum. Her geçen gün biraz daha azalıyorum, sırf sevdiklerimi sıkmamak için diyolog kurmaktan kaçınır hale geldim, hayatımı onlara adadım çünkü. Onlar üzülmesin, araları bozulmasın, yaralanmasınlar diye uğraştım. Kardeşlerim ve ailem için koştururken kendimi unuttum, o kadar alıştım ki bu duruma artık istesemde kendime odaklanamıyorum, fazlasıyla yardıma ihtiyacım var, hayata karşı tüm tecrübelerim yetersiz artık. Dinlediğim müzikleri duymuyorum bile. Biri bitip biri başlarken farkına varmadan albümler bitiyor, çok sevdiğim dostlarımdan birisi bana ‘...

​İçimdeki ceset kasvetli ve karanlık tabutunu tırnaklarıyla kazımaya başladı tekrar, kefenini yırtıp bir kez daha kontrolü eline aldı. Uğultulu tepelerden gelen yardım çığlıkları beynimin içinde dört dönerken gördüğüm sanrıları gözardı etmeye çalışıyorum. Şeytan devamlı kulağıma MERHAMET YOK HEPSİ ACI ÇEKMELİ diye haykırıyor. Ne kadar dinlememeye çalışsamda, bir yanım her seferinde onu haklı buluyor. Görüşümde bir sürü mezar taşı var her tarafımı kuzgunlar sarmış, gözlerimi oymak için sıraya girmiş her biri. Bu saatlerde mezarlıklar sessiz olduğu kadar da yarım kalmış hayatlarıyla ilgili hikayeler fısıldayan ruhlarla dolar. Tüm bedenime dolanmış zehirli sarmaşıklar beni yeraltına doğru çekiyor, toprak ağır ağır derimi çürütmek için büyük bir hevesle bekliyor. Ağaçların arasında dolaşan habis cinler ruhuma lanetler okurken iyice gömülüyorum derinlere. Azı dişlerinde kurumuş ve pıhtılaşmış kanlarla Malik duruyor karşımda. Kulağıma eğilip hırıltılı sesiyle tek bir şey söylüyor. Hoşgeldin,...

02.48 Aynaların içinde hapsolmuş melun habis bir ruh (dybbuk). Karşısında ruhuna vurulmuş prangalarla kanlar içinde histerik çığlıklar atan bir fani. Gözlerinden akan yaşların her biri farklı bir anı ve pişmanlık. İntikam yeminleriyle sabah ettiği her gece için kaybettiği bir his, insani duygularından tamamen arınmış biçimde burnundan soluyarak kendisini izliyor. Aynadaki varlık, içine attığı öfkeyi ve kan arzusunu arttırıyor, kesik kollarından akan kanın parkeye düşerken çıkardığı sesten başka hiçbir şey yok. İşlediği günahların ukubetini yaşarken çekiyor. Cennetten kovulmuş bir melek misali sevdiği, değer verdiği herkesin kollarında can verişini izlemiş, son nefesleriyle ciğerlerini doldurmuş. Verdiği sözler ve aldığı intikamlar içindeki ateşi dindirmeye yetmemiş üstüne daha da harlamış, arkasında tonlarca ceset bırakmış her biri faili meçhul. Bu karanlık şehrin kanla boyanmış çatlak duvarlı binaları arasında umutlarını, hayallerini en önemlisi gençliğini kaybetmiş. Sokak...

     Hayat ve ölüm birbirine aşık iki yabancı, kimi son nefesini verirken kimi de ilk defa açar gözlerini. Ama bazıları var ki yaşadıkları halde son nefeslerini vereli uzun zaman olmuştur. Bu kişileri hayata bağlayan tek bir şey olur, bu şey ya bir aile ya da kaybettiği insanlara verdiği sözlerdir.     Hayat hiçbir zaman para veya aşktan ibaret değildir, bu iki kavram da benim için gereksiz. Para bulunur aşk ise tamamen yalan, hayat denen şey benim için aile ve aile dediklerinden ibaret onlar için yaşar onlar için ölürüm. Şu sıralar kafamı hiçbir türlü susturamıyorum. Yaşım ilerledikçe onların yaşlandığını eskisi kadar güçlü olmadıklarını ve yavaş yavaş sona yaklaştıklarının görüyorum, bu düşünce kadar beni korkutan hiçbir şey yok, elimde olsa kalan yıllarımı onlara verirdim.      Ölüm aniden gelen bir şey ne zaman veya nerde olucağını asla bilemeyiz bu yüzden değer verin, ailenize ve sevdiklerinize son gücünüzle sarılın.   Bu gün...

Yanlız başıma iskelede oturuyorum hafif bir müzik eşliğinde, bir tane bira alıcak param bile yok her şey birbirine karıştı. Geçmişe dair tüm düşüncelerim anılarım bulanık su birikintisi gibi hiçbiri net değil. Gözlerim dalıp gidiyor saatlerle beraber, zaman mekan algımı iyice yitirdim bir dakika bir saniye gibi gelip geçiyor. İçimi boş kağıtlar dışında dökebildiğim bir şey yok çok doldum damlarsa ziyan olucak. Keşke küçük bir çocuk olarak kalsaydım. Kurtulmak mı istiyorsun yoksa kurtarılmayı mı bekliyosun...

Whole life is a time waste Days seem sometimes as if they'll never end  Sun digs its heels to taunt you But after sunlit days, one thing stays the same Rises the moon Güzel günler olmasa kötü günlerin ne anlamı kalır? Kötü günler olmasa güzel günlerin peki. İzmarit ve yanmamış bir sigaranın arasındaki tek fark ateş değmemiş olması mı? yoksa ateşin değmesi için beklemesi mi?. Mutsuz insanlarla mutlu insanların arasındaki tek fark yaşadıkları mı yoksa yaşayamadıkları mı? bence ikiside değil tamamiyle bakış açısı. Hayat uzun metrajli bir film trajedi mi başarı hikayesi mi hepsi senin elinde belki ironik bir trajikomedi bile olabilir. Yaşamak için kendine bir sebep bul ve yol çiz ardına bakmamak bazen iyi bir seçenek tabi başarabilirsen önüne bakmazsan yolunu bulamazsın. Kendine iyi bak ya da bakma kimin umurunda...