Kanlı cam parçaları

02.48 Aynaların içinde hapsolmuş melun habis bir ruh (dybbuk). Karşısında ruhuna vurulmuş prangalarla kanlar içinde histerik çığlıklar atan bir fani. Gözlerinden akan yaşların her biri farklı bir anı ve pişmanlık. İntikam yeminleriyle sabah ettiği her gece için kaybettiği bir his, insani duygularından tamamen arınmış biçimde burnundan soluyarak kendisini izliyor. Aynadaki varlık, içine attığı öfkeyi ve kan arzusunu arttırıyor, kesik kollarından akan kanın parkeye düşerken çıkardığı sesten başka hiçbir şey yok. İşlediği günahların ukubetini yaşarken çekiyor. Cennetten kovulmuş bir melek misali sevdiği, değer verdiği herkesin kollarında can verişini izlemiş, son nefesleriyle ciğerlerini doldurmuş. Verdiği sözler ve aldığı intikamlar içindeki ateşi dindirmeye yetmemiş üstüne daha da harlamış, arkasında tonlarca ceset bırakmış her biri faili meçhul. Bu karanlık şehrin kanla boyanmış çatlak duvarlı binaları arasında umutlarını, hayallerini en önemlisi gençliğini kaybetmiş. Sokak...

     Hayat ve ölüm birbirine aşık iki yabancı, kimi son nefesini verirken kimi de ilk defa açar gözlerini. Ama bazıları var ki yaşadıkları halde son nefeslerini vereli uzun zaman olmuştur. Bu kişileri hayata bağlayan tek bir şey olur, bu şey ya bir aile ya da kaybettiği insanlara verdiği sözlerdir.     Hayat hiçbir zaman para veya aşktan ibaret değildir, bu iki kavram da benim için gereksiz. Para bulunur aşk ise tamamen yalan, hayat denen şey benim için aile ve aile dediklerinden ibaret onlar için yaşar onlar için ölürüm. Şu sıralar kafamı hiçbir türlü susturamıyorum. Yaşım ilerledikçe onların yaşlandığını eskisi kadar güçlü olmadıklarını ve yavaş yavaş sona yaklaştıklarının görüyorum, bu düşünce kadar beni korkutan hiçbir şey yok, elimde olsa kalan yıllarımı onlara verirdim.      Ölüm aniden gelen bir şey ne zaman veya nerde olucağını asla bilemeyiz bu yüzden değer verin, ailenize ve sevdiklerinize son gücünüzle sarılın.   Bu gün...