Varoş

işten çıktım eve dönüyorum kafam yine bi dolu sorun, boşaltamıyorum ne yapsamda. bazen düşünüyorum neden geleceğim hakkında hicbir zaman emek sarf etmedim diye her sey lise 2. sınıfa kadar cok güzeldi derslerimde iyiydi ta ki o çocuğun ailesi kaza geçirene kadar. evime dogru yürüyorum gecenin karanlığı ve loş bir ay ışığıyla.


yapmam gereken o kadar çok şey var ki saymakla bitmez ben böyle yaşamayı red ediyorum. üç kuruş para için ağır işlerde çalışmayı hem uykumdan hem sosyal hayatımdan uzaklaşmayı.

kafamdaki o ses sürekli daha fazla şiddetlenmeye devam ediyor

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DEPRESSED

я живу

𝕮𝖊𝖘𝖊𝖙𝖑𝖊𝖗𝖎 𝖉𝖆𝖓𝖘𝖆 𝖐𝖆𝖑𝖉𝖎𝖗