𝖒𝖔𝖗𝖋𝖎𝖓

Rüzgarın uğultulu sesleri hafif aralık camımdan girip odamın içinde dönerken tüm ağrılarımı dindiricek olan tek şeyide kaybediyorum , benliğim...
Geçmişim silik anılardan, sikik sanrılardan ibaret. Tamamen hissizleşmiş duygularım ve yok olan benliğimin yerini dolduran tek şey küllüğümde kendi kendine yanıp biten sigaram. Çok ortak yönümüz var yakılıp içilmeyi unutlmuş bir sigara gibi bitiyorum her seferinde tekrar yanıp sönüyorüm. Sokak köpekleri bile havlamıyor artık hepsi alıştı bana, ellerim cebimde kapşon takılı yanlız yürüdüğüm tenha varoş sokaklarda kaybolan gençliğimi kovalıyorum. Yolun sonu çok karanlık işte ait olduğum yer burası, o karanlık hem evim hem büyüdüğüm yer. Herkesin girmeye korktuğu sokaklara gömdüm gençliğimi

Mezar taşımda tek bir yazı: YAŞIMI SORMAYIN BANA BEN YAŞAMADIM 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DEPRESSED

я живу

𝕮𝖊𝖘𝖊𝖙𝖑𝖊𝖗𝖎 𝖉𝖆𝖓𝖘𝖆 𝖐𝖆𝖑𝖉𝖎𝖗