Alkolik

 14 yaşımda ilk defa alkol aldığımdaki o rahatlamayı asla unutamıyorum. Şuan 19 yaşındayım alkole bağımlı değilim o rahatlamaya bağımlıyım hem kafamı uyuşturan hemde legal olan tek şey bu olduğu için dışarıdan alkolik gibi duruyorum. Bir ay önceye kadar her gün en az 2 bira içmeden duramıcak haldeydim, içmediğim günlerde sinirlerim gergin gezerdim ellerimin titremesi yüzünden elimde sigara bile tutamıyordum. Ruhumla olan kavgamı sadece alkol içerek dindirebiliyordum paranoyalarımın tek çaresiydi ne birileriyle konuşmak ne ilaçlar fayda ediyordu. Şimdi o içtiğim 2 bira kafamı uyuşturmuyor bile su gibi akıp gidiyor damarlarımdan küçüklüğümü çok özledim tek derdimin kanayan dizim olduğu zamanları. Neden böyle oldu neye ihtiyacım var? Alkol mü? para mı? aşk mı? Hayır hiçbiri değil sadece biraz toprak. Her gece ağlamaktan sırılsıklam olan yastığım bile sıkıldı benden. Aslında ben kendimden sıkılmış olabilirim yastık benden değil...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DEPRESSED

я живу

𝕮𝖊𝖘𝖊𝖙𝖑𝖊𝖗𝖎 𝖉𝖆𝖓𝖘𝖆 𝖐𝖆𝖑𝖉𝖎𝖗